دانشگاه اصفهان پژوهش های تاریخی 2008-6253 5 2 2013 06 22 The position of Byzantium in foreign policy (1258-1335) جایگاه بیزانس در سیاست خارجی ایلخانان (736-656 هـ. ق / 1335-1258م) 53 76 16602 FA علیرضا کریمی دانشیار تاریخ دانشگاه تبریز علی اصغر چاهیان دانشجوی دکتری تاریخ دانشگاه تبریز Journal Article 2012 12 15 After the inversion of Mongols was stopped by landowners, Mongol Ilkhans needed to union with eastern Christian governments such as Armenia and Byzantium, in order to have a better relationship with Europe because they wanted to be able to deal with landlords and maintain their political and economic interests. Byzantium government during paleologue dynasty, resisting against political risks which were surrounding Byzantium and threatening it, found the same political and economic goals and interests with Ilkhanids. In spite of this, even though Byzantium government did some practical actions in order to integrate with Ilkhanids, it not only couldn`t have a stable coalition and continuous integration with Ilkhanids but also because of its strategic situation, often performed the policy of equilibrium dealing with all governments especially competitors of Ilkhanids. The present study while revealing the position of Byzantium in the foreign policy of Ilkhanids, using a descriptive-analytical method based on library studies, tries to investigate the quality and influential factors in the procedures adopted by the government of Byzantium. <br />  بعد از آنکه روند هجوم مغولان توسط ممالیک متوقف شد، ایلخانان مغول برای ارتباط بهتر با اروپا، مقابله با ممالیک و حفظ منافع سیاسی و اقتصادی خویش، نیازمند ائتلاف با دولت های مسیحی شرقی همچون ارمنستان و بیزانس بودند. دولت بیزانس نیز در زمان سلسله‌ پالئولوگوس (paleologue) در مقابل خطرات سیاسی پیرامون خود که حیات بیزانس را تهدید می‌کرد با ایلخانان دارای اهداف و منافع مشترک سیاسی و اقتصادی گردید. با وجود این دولت بیزانس گرچه در ابتدای دوره ایلخانان، برای ائتلاف با آنان پاره‌ای اقدامات انجام داد؛ اما نه تنها نتوانست مانند ارمنستان به ائتلافی پایدار و همگرایی مداوم با ایلخانان دست پیدا کند، بلکه به دلیل شرایط استراتژیک خود، در اکثر مواقع، در برخورد با همة دولتها به ویژه رقیبان ایلخانان سیاست موازنه را پی گرفت. این پژوهش ضمن تبیین جایگاه بیزانس در سیاست خارجی ایلخانان، با روشی توصیفی – تحلیلی و مبتنی بر مطالعه کتابخانه‌ای سعی دارد چگونگی و عوامل مؤثر در اتخاذ رویه مذکور از سوی دولت بیزانس را مورد بررسی و بازکاوی قرار دهد. https://jhr.ui.ac.ir/article_16602_8f59fc73a0fa45715d02e1b6bbae2854.pdf