دانشگاه اصفهان پژوهش های تاریخی 2008-6253 5 2 2013 06 22 Taqizade, from modernism to west oriented believes تقی‌زاده، از تجددگرایی تا فرنگی‌مآبی 1 18 16599 FA علی بیگدلی استاد تاریخ دانشگاه شهید بهشتی حسین پندار دانشجوی دکتری دانشگاه پیام نور Journal Article 2013 05 13 There is misunderstanding about not only Taghizade`s intellectual insight but also his political character. The difference is that he himself contributed to such misunderstanding more than others. Because, expressing the statement: “Iranian must be fond of western culture apparently and inwardly, physically and spiritually”, made others reckon that due to his superficial understanding of modernism, he is intellectually inadmissible and has declined as a person fond of western culture; while studying his notes and writings proves the contrary. Because of his political character that his intellectual character had concealed, obtaining power and performing any self-interest action which is an inseparable feature of a politician turned him to one of the most politicians in the Pahlavi era, especially after his signing the contract of 1933 to extend it. <br />  درک بینش روشنفکری تقی‌زاده همان‌قدر دچار کج­فهمی است که درک شخصیت سیاسی او؛ با این تفاوت که تقی‌زاده خود، در ایجاد این کج­فهمی بیش از هر کس دیگر نقش داشت. چرا که ایراد جمله­ «ایرانی باید ظاهراً و باطناً، جسماً و روحاً فرنگی‌مآب شود و بس» دیگران را به این بینش کشانید که وی با درک سطحی از مدرنیته، فاقد وجاهت روشنفکری بوده و به انداز­ه­ی یک فرنگی­مآب نزول کرده است؛ در حالیکه بررسی مطالب و نوشته های وی، خلاف این مسئله  را اثبات می کند . به لحاظ شخصیت سیاسی - که شخصیت روشنفکری­اش بر آن سایه انداخته بود - نزدیکی به قدرت  و دست یازیدن به هر اقدام منفعت­طلبانه، که لازمۀ مقام سیاستمداری است، حتی به قیمت امضای تمدید قرار داد 1933، وی را به یکی از منفورترین سیاستمداران عصر پهلوی مبدل کرد . https://jhr.ui.ac.ir/article_16599_d9fbc9bfe0f3ee3a2b3f03a3e4b8587c.pdf