دانشگاه اصفهان پژوهش های تاریخی 2008-6253 5 1 2013 05 22 A Survey on Sistan the Land Reform during the era of Pahlavi І (1921-1941) پژوهشی در مورد اصلاحات ارضی سیستان در دوره پهلوی اول (1320- 1300ش / 1941-1921 م) 73 94 16594 FA علیرضا علی صوفی استادیار تاریخ دانشگاه پیام نور عباسعلی آذرنیوشه استادیار تاریخ دانشگاه سیستان و بلوچستان عباس اویسی استادیار تاریخ دانشگاه پیام نور Journal Article 2013 01 14 In sistan, “land” has always been the main factor in several historic events and developments so that during centuries, it has led to the creation of an old, consistent, ongoing land management system which is in accordance with the environmental, social and economic conditions. The process continued until the kingdom of Nasser al-Din Shah Qajar. At the beginning of his kingdom, lands of Sistan were declared government properties and were given to commanders and tribal chiefs as rental lands. <br />By this vicissitude, other kinds of ownership in the area were over. This procedure was ongoing up to 1931; in this year, the government ordered to make changes and transferred the lands as rental stock to the whole residents of Sistan. This rental method was being performed for about five years, from 1932 to 1938. In this year, the council of ministers passed the law of selling lands. But, what they did could not finish territorial problems and disputes arising from that. Such prowling was simultaneous with government efforts to reduce the power of landowner commandants. Ownership changes in sistan, during the era of Pahlavi I, can be divided into three phases: rental, managerial and private. <br />In the present article, the role of land and its developments during the period of Pahlavi I are addressed, based on historic reports and documents as well as a descriptive-analytical method. در سیستان، زمین همواره عامل اصلی بسیاری از حوادث و تحولات تاریخی بوده است؛ به طوری که در طول قرنها موجب پدید آمدن یک نظام زمین داری کهن، منسجم، مستدام و منطبق بر شرایط محیطی، اجتماعی و اقتصادی شده است. این روند تا دوره ناصرالدین شاه قاجار ادامه یافت. در اوایل دوره ناصری، اراضی سیستان خالصه اعلام شد و به صورت استیجاری در اختیار سرداران و خوانین (مستأجران خاص) قرار گرفت. با این تحول، سایر انواع مالکیت ها در این منطقه از بین رفت. این شیوه تا سال 1311ش ادامه یافت؛ اما در این سال به دستور دولت تحولاتی در این شیوه به وجود آمد و اراضی سیستان به صورت سهام اجاره­ای به عموم اهالی آن واگذار شد (مستأجران عام). این شیوه مستأجری از سال 1311تا 1316ش به مدت پنج سال بر مناسبات ارضی منطقه حاکم بود. در این سال هیئت وزیران قانون فروش اراضی سیستان را به تصویب رساند اما این اقدام نیز مشکلات ارضی و اختلافات ناشی از آن را پایان نداد. این تکاپوها با تلاش های دولت برای کاهش قدرت سرداران زمین دار مصادف بود. تحولات مالکیتی سیستان در دوره پهلوی اول را می توان به سه دوره مستأجری، مدیری و خصوصی تقسیم کرد. در این مقاله به نقش زمین و تحولات آن در دوره پهلوی اول با اتکاء ‌به گزارش و اسناد تاریخی و روش توصیفی- تحلیلی پرداخته شده است.    https://jhr.ui.ac.ir/article_16594_7091e3e0137ea13a82827d704cc4189a.pdf