دانشگاه اصفهان پژوهش های تاریخی 2008-6253 4 2 2012 08 22 Tanukhi`s historical methodology in writing the book Neshvar al-Mohazerewa Akhbar al-Mozakere روش‌شناسی تاریخی تَنّوخی در تألیف کتاب نِشوار المُحاضره و اخبار المذاکره 1 14 16568 FA اصغر محمودابادی دانشیار گروه تاریخ، دانشگاه اصفهان ، ایران اصغر فروغی ابری استادیار گروه تاریخ، دانشگاه اصفهان ، ایران هیثم شیرکش دانشجوی دکتری گروه تاریخ، دانشگاه اصفهان ، ایران Journal Article 2012 04 14 Using the method “narrating history in the form of story”, Ghazi Abu Ali al-Mohsen ibn Ali ibn Mohammad Tanukhi (938-994 AD) critically analyzed the social activities of the people of his time within the framework of his creative style of writing in the book <em>Neshvar al-Mohazere wa Akhbar al-Mozakere.</em> <br /> The existence of special, personal, and topographical motivations together with significant historical reports of the book on political, social, cultural, and economic aspects have given a specific importance to Tanukhi`s style in this book and attracted the attention of addressee. Ascribing news and utilizing expressions, which reveal his direct observation of events recorded, is the most prominent feature of his historical methodology. <br />On the other hand, Tanukhi has tried to present expert opinion about the veracity of historical narrations in Neshvar al-Mohazere. Furthermore, both traditions originated from judgmental position of the Tanukhi family and his relation with people of low, middle, and high social classes have given a realistic color to his style of writing that can be seen in his other publications at that time. <br />This article, using a descriptive and analytical method, is going to answer the question whether Tanukhi could picture the social-political history of his own period through “narrating history in the form of story” or not. <br />  قاضی ابوعلی ‌المحسّن بن علی بن محمد تنوخی (384-327 ه. ق/994-938 م)، با استفاده از روش «روایت تاریخ به صورت حکایت»، فعالیت‌های اجتماعی مردمان روزگار خود را در چهارچوب شیوه بدیع نگارش خود در کتاب نشوار المحاضره و اخبار المذاکره یا جامع التواریخ، نقد و تحلیل کرده است.<br /> وجود انگیزه‌های خاص شخصی و موضوع شناسانه و نیز گزارش‌های ارزشمند تاریخی کتاب در ابعاد سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی، اهمیت ویژه‌ای به شیوۀ نگارش تنوخی در این کتاب بخشیده است و مخاطب را به خود جذب می‌کند.<br /> مهمترین ویژگی روش‌شناسی تاریخی تنوخی، استفاده از روش اِسناد اخبار و به‌کارگیری اصطلاحاتی است که نشانگر مشاهده مستقیم و رو‌در‌روی حوادث و وقایعی است که به رشته‌ تحریر در‌آمده است.<br /> از طرف دیگر تنوخی تلاش کرده است تا دربارۀ صحت و سقم روایت‌های تاریخی نشوار المحاضره، تا حد امکان نظری کارشناسی ارائه کند. علاوه بر این، وجود سنت‌های منصب قضاوت در خاندان تنوخی و تماس او با اقشار بالا و پایین و متوسط جامعه، به روش نگارش وی رنگ واقع‌گرایی ویژه‌ای داده است که در سایر تألیفات این مورخ نیز دیده می‌شود.<br /> در این مقاله، با روش توصیفی و تحلیلی به تبیین این فرضیه پرداخته خواهد شد که آیا تنوخی از طریق «روایت‌گری تاریخ در قالب حکایت» توانسته است تاریخ اجتماعی - سیاسی دوره خود را به تصویر کشد یا خیر؟ https://jhr.ui.ac.ir/article_16568_ce8b9043e3df98bdbcc7225e4993b812.pdf