دانشگاه اصفهان پژوهش های تاریخی 2008-6253 1 2 2009 07 23 The Impact of the Pope and Christian Priests on the Sherley Brothers' Mission تأثیر پاپ و کشیشان مسیحی برمأموریتهای برادران شرلی 49 64 16487 FA مقصودعلی صادقی استادیار تاریخ، دانشگاه تبریز. شهاب شهیدانی دانشجوی دکتری تاریخ، دانشگاه تبریز. Journal Article 2016 06 14 The Sherley brothers' mission in Iran dealt with some aspects. They carried a message from England and the Christian world to Shah Abbas. In addition, they trained Iranian army and taught them how to make artillery, they fought with the Iranians against the Ottoman Empire shoulder to shoulder and both of them were sent to Europe for political and commercial purposes by Shah Abbas. Shah Abbas sent the brothers with the intention of making the west frontier active against the Ottoman Empire. Anthony Sherley was sent to Europe once and not getting any result, he didn’t come back to Iran. Moreover Robert Sherley, his younger brother, who was respectfully held as a hostage in Iran, was sent to Europe twice, owing to the fact that Shah Abbas liked him and utterly trusted him. Although the Sherley brothers couldn’t yield much result during their mission, the mission facilitated political relationships of Iran and Europe and made closer ties, especially by including the fact that their mission was not limited to any special country, that they paid particular attention to powerful governments and also the fact that the Pope was taken into consideration. Their presence in the scope of political relationships, definitely, was not irrelevant to the Pope and the Christian priests' prior intentions. Such missions made the priests partly jealous of the Sherley brothers. Meanwhile, it also made the priests partly happy with them. On the one hand Carmelites supported the Sherley brothers and in particular Robert whose wife, Treza, was baptized by them. On the other hand, the Portuguese Augustinian priests noticed the effective presence of the Sherley brothers against the Portuguese and Spanish national interests especially by taking the fact that Shah Abbas succeeded in deporting the Portuguese from south of  Iran and Hormoz with the help of the British. حضور برادران شرلی در ایران اتفاق چند جانبه‌ای بود. آنها در آمدن به ایران حامل پیغامی از انگلستان و جهان مسیحیت به شاه بودند و چندی در ارتش شاه مشغول تعلیم قوای ایرانی و ساخت توپخانه شدند. آنها همراه ایرانیها با ترکان عثمانی جنگیدند و هر دو از سوی شاه عباس برای اهداف سیاسی ـ تجاری به اروپا رفتند. هدف شاه از ارسال آنها فعّال کردن جبهة غرب علیه ترکان عثمانی بود که در حقیقت خواسته قلبی دنیای مسیحیت، پاپ وکشیشان مسیحی نیز به شمار می­آمد. آنتوان شرلی یک بار از سوی شاه عباس به اروپا رفت و بدون کسب نتیجه‌ای، به ایران برنگشت. رابرت شرلی، برادر کوچکتر که محترمانه به صورت گروگان در ایران بود نیز بنا به اعتماد و علاقة وافر شاه به او، دو بار عازم اروپا شد. در مجموع، مأموریت این دو برادر اگرچه نتایج عملی چندانی دربرنداشت، اما باعث نزدیکی و رونق فعالیتهای سیاسی بین ایران و اروپا شد؛ بویژه آنکه آنتوان و رابرت سفارتهای خود در اروپا را محدود به کشور خاصی نکرده، از تمام دول قدرتمند آن زمان و نیز پاپ غافل نبودند. مأموریت این دو برادر واکنشهای متفاوتی را در میان کشیشان مسیحی اروپایی در ایران برانگیخت. کارملیت‌ها اگر چه در ابتدای امر در ارزش واهمیت مأموریت برادران شرلی در شک و تردید بودند، اما بزودی با سفارش پاپ درخصوص شرلی‌ها و بویژه رابرت شرلی که همسرش «ترزا» نیز به دست کارملیت­ها غسل تعمید یافته بود، از برادران شرلی حمایت ‌کردند. در عوض، کشیشان آگوستینی پرتغالی، ملیت این دو برادر و حضور مؤثرآنها در ایران را مغایر با منافع اسپانیا و پرتغال ارزیابی نمودند، بویژه آنکه شاه عباس با کمک انگلیسیها توانست پرتغالیها را از جنوب ایران و هرمز اخراج کند. در مجموع، سفارت شرلی­ها به اروپا ازجانب شاه عباس اول، اگر چه نتایج عملی برای ایران در بر نداشت، اما باعث رونق فعالیت کشیشان مسیحی در ایران شد.  https://jhr.ui.ac.ir/article_16487_51a7582301fcfd8e9e0fe144f3729b97.pdf